Σάββατο, 8 Μαΐου 2010

Η ησυχία και η αμεριμνησία είναι η μεγαλύτερη προϋπόθεση για την πνευματική ζωή την οποία χαίρεται η Παναγία


Ψηλά στην Αγία Άννα στην Καλύβη του Αγίου Παντελεήμονος εκεί ασκήτευε ο Όσιος Γερόντιος, ο Ιδρυτής της Σκήτης της Αγίας Άννης, ο οποίος είχε χρηματίσει Ηγούμενος της Μονής των Βουλευτηρίων. Επειδή δεν υπήρχε νερό στο Ασκητήριο και ο υποτακτικός του γόγγυζε, ο Όσιος Γερόντιος έκανε προσευχή και παρακάλεσε την Παναγία να βγάλει λίγο νεράκι από το βράχο για να πίνουν. Η Παναγία, φυσικά, σαν φιλόστοργη Μάνα, τον άκουσε και έβγαλε νερό από μια ρωγμή του βράχου, εκεί κοντά για να πίνουν. Το νερό αυτό ήταν και Αγίασμα.
Αργότερα όμως ο υποτακτικός του Οσίου θέλησε να κάνει κήπο. Έκτιζε πεζούλια, κουβαλούσε χώμα κι άρχισε να ξεφεύγει από την ασκητική ζωή, παραμελώντας τα πνευματικά του καθήκοντα και την προσευχή του για τον κόσμο. Σκέφθηκε δε να ανοίξει με μια σμίλα και τη ρωγμή του βράχου απ'όπου έβγαινε το νερό για να βγάλει περισσότερο νερό, να ποτίζει τον κήπο του. Τότε του παρουσιάστηκε η Παναγία και του λέει:
-Αφού θέλεις κήπους, να κουβαλάς νερό στον ώμο σου από κάτω.
Από τότε το νερό βγαίνει πιο κάτω, μέχρι σήμερα ακόμη, το οποίο είναι και Αγίασμα.


(Αγιορείται Πατέρες & Αγιορείτικα - Γέροντος Παϊσίου - Έκδοση Ιερό Ησυχαστήριο Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος - Σουρωτή Θεσσαλονίκης)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου